دوشنبه ، ۴ بهمن ۱۳۹۵
خانه / اجتماعی و خانواده / ارتباط چاقی و خورد و خوراک با مهر و محبت!

ارتباط چاقی و خورد و خوراک با مهر و محبت!

ارتباط چاقی و خورد و خوراک با مهر و محبت!

تا کنون کتابهای بی شماری در مورد کنترل وزن و جلوگیری از چاقی توسط پزشکان و متخصصین تغذیه به رشته تحریر در آمده و هر صاحب نظری به روش خاص خود سعی کرده راه حلی برای این مشکل ارائه دهد. آن چه که نویسندگان این گونه کتابها در موردش اتفاق نظر دارند این است که میل مفرط به غذا باعث می شود بدن، انرژی اضافی حاصل از غذاها را به شکل سلولهای چرب در اطراف شکم و باسن ذخیره می کند و به این ترتیب چاقی پدید می آید. لذا به نظر می رسد که راه حل این مشکل خیلی ساده است و چیزی جز کم خوری نیست.

اما باید گفت مقابله با چاقی چندان هم ساده نیست. زیرا انگیزه های پنهان متعددی در پشت قضیه پر خوری وجود دارد که مهمترین آن ها عبارتست از: احساس گناه و پذیرش اجتماعی، جانشین سازی، تحریف هدفمند و نیاز به محبت که با توضیح مفصل تر هر یک از عوامل قضیه پرخوری آشکارتر خواهد شد.

احساس گناه

بسیاری از مردم هر آن چه را خوردنی باشد، می خورند و حتی نمی گذارند لقمه ای از آن باقی بماند چون احساس می کنند در جایی که عده ای به نان شب محتاجند، نخوردن تمام غذاهایی که امکان خوردن آن را دارد، گناه است. عده دیگری نیز به بهانه گران بودن مواد غذایی دلشان نمی آید پس مانده غذایشان را دور بریزند و لذا به پرخوری و چاقی روی می آورند.

پذیرش اجتماعی

یکی از رسوم نادرست برخی جوامع این است که وقتی خانواده ای میهمانی دعوت می کند در تدارک غذا سنگ تمام گذاشته و سفره رنگینی در برابر میهمانان می گستراند که حاصل آن چیزی جز پرخوری و چاقی نیست. همچنین وقتی دو دوست پس از مدت ها ملاقاتی دارند، همدیگر را به خوردن یا نوشیدن چیزی دعوت می کنند و به این ترتیب پرخوری وسیله ای برای پذیرش اجتماعی افراد می شود.

جانشین سازی

بسیاری از مواقع، برخی از افراد وقتی چیزی را می خواهند و به دست نمی آورند، یا وقتی که فردی برای رفع عصبانیت خود نمی یابند روی به پرخوری می آورند.

تحریف هدفمند

برخی مواقع، پرخوری ریشه ای روانی و ناخودگاه دارد. به عنوان نمونه زن چاقی که از خودش نفرت دارد و فکر می کند نظر شوهرش هم در مورد او همین است، به خاطر ترس از این که مبادا از دست دادن وزن اضافی و رسیدن به فرمی ایده آل باز هم مورد توجه شوهرش واقع نشود، به پرخوری ادامه می دهد و همچنان چاق می ماند.

نیاز به محبت

غالباً والدین به کودکانشان می آموزند (بچه خوب کسی است که غذای بشقابش را زود تمام کند.) یا (اگر میخواهی مامان دوستت داشته باشد غذایت را تا آخرین لقمه بخور) کودک با شنیدن چنین سخنانی به تدریج محبوب شدن نزد والدین را معادل غذا خوردن می پندارد. به این ترتیب پرخوری از سنین کودکی در بسیاری افراد پایه گذاری می شود و بعدها که بزرگتر می شوند، خلاء عشق و مصیبت را با پرخوری پر می کنند. با در نظر گرفتن عوامل و انگیزه های پنهان پرخوری، پی می بریم که برای یک فرد چاق و سنگین وزن، غذا فقط منبع تامین انرژی نیست بلکه عوامل روانی متعددی در نگرش او نسبت به غذا تاثیر دارد. با وجود این همه دلیل برای پرخوری و چاقی ممکن است این سوال مطرح شود که چرا همه انسانها چاق نیستند؟

در جواب این سوال باید گفت غذا برای افراد گوناگون حکم های متعددی دارد. از نظر افراد غیر چاق، غذا حکم منبع تامین انرژی بدن و چیزی همچون سوخت برای اتومبیل را دارد در حالی که برای افراد چاق وسیله ای جهت کسب پذیرش اجتماعی و اعتماد به نفس و جایگزینی عشق و محبت است، افرادی که عادت به پرخوری دارند با وجودی که مثلاً ساعت ۸ صبح صبحانه مفصلی میخورند و در ساعت ۱۰ صبح به خوردن شیرینی و چای می پردازند ساعت ۱۲ ظهر احساس گرسنگی می کنند. در حالی که چنین احساسی از گرسنگی در آن ها طبیعی نیست دلیل اصلی احساس گرسنگی در ساعاتی مابین وعده های اصلی غذا در افراد چاق، این است که آنان پیام هایی را که در این ساعات از معده شان ارسال می شود به گرسنگی تعبیر می کنند در صورتی که این پیام گرسنگی نیست بلکه آنها ناشی از انباشتگی انرژی ساکن (پتانسیل) است نظیر و تبدیل شدن به انرژی جنبشی را دارد.
در واقع این احساس انرژی که به علت تداوم طولانی اش به عنوان گرسنگی تعبیر و با احساس خالی بودن قرین شده هشداری به افراد چاق است تا انرژی اضافی بدنشان را به طریقی دفع کنند، اما آن ها به جای این که انرژی اضافی را صرف ورزش، بازی و کارهای دیگر کنند، آن را مجدداً در راه خوردن مورد استفاده قرار می دهند به این ترتیب دور باطلی در افراد چاق ایجاد می شود. از یک طرف بدن آن ها که سرشار از سوخت و انرژی اضافی است با ارسال پیام های خواهان صرف این انرژی است، از طرف دیگر، به علت سوء تعبیر این پیام ها، دوباره انبوهی از مواد غذایی انرژی زایی اضافی ناشی از پرخوری به درون بدن حواله می شود که اصلا نیازی به آن ها نیست به این ترتیب احساس انرژی در افراد چاق پس از پرخوری تبدیل به احساس از خواب آلودگی و تنبلی و انرژی جنبشی آنان صرف تبدیل شدن به انرژی ساکن می شود با توجه به این توضیحات اگر شما هم دارای اضافه وزن ناشی از پرخوری هستید، به خاطر بسپارید که احساس گرسنگی را به احساسی از انرژی را صرف فعالیت دیگری غیر از پرخوری کنید با این کار منبعی از انرژی در خودتان خواهید یافت که میزان آن حتی از زمان سنین نوجوانی شما نیز بیشتر است.

همچنین ببینید

با آدمهای فضول چه کنیم

وقتی با فردی برمی خورید که فضول است، به جای این که اجازه دهید با …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *