سه شنبه ، ۵ بهمن ۱۳۹۵
خانه / فرهنگی و مذهبی / عالم ذر چه عالمی است

عالم ذر چه عالمی است

عالم ذر چه عالمی است
عالم ذر چه عالمی است

1. عالم ذرّ پایین ترین مرتبه ی عالم مثال یا برزخ نزولی یا ملکوت سفلی است. که عالمی غیر مادّی و فرا زمانی و فرا مکانی است. موجودات این عالم مثل موجودات ذهنی انسان یا مثل موجوداتی که انسان در خواب می بیند شکل و رنگ دارند ولی مادّه ندارند.

2. انسان در آن موطن وجودی غیر مادّی و به اصطلاح فلاسفه ، وجود مثالی دارد.

« عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ ع أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص قَالَ لِعَلِیٍّ ع أَنْتَ الَّذِی احْتَجَّ اللَّهُ بِکَ فِی ابْتِدَائِهِ الْخَلْقَ حَیْثُ أَقَامَهُمْ أَشْبَاحاً فَقَالَ لَهُمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلى

امام باقر(ع) از پدرش از جدّش نقل فرموده که رسول الله (ص) به علی (ع) فرمود: تو همان کسی هستی که خدا در ابتدای خلقش با وجود تو بر آنان احتجاج نمود ، آنگاه که آنان را چون اشباحی قائم نمود و سپس فرمود: آیا من پروردگار شما نیستم … »( بحار الأنوار،ج‏24 ،ص2)

3. خداوند متعال حقیقت ربوبیّت خود را در آن موطن به انسانها نشان داده و از آنها بر ربوبیّت خود گواهی گرفته است.

4. انسان بعد از ورود به عالم مادّه به خاطر ضعف وجودی خود در عالم مادّه قادر به یاد آوردن اصل آن جریان نیست ولی حاصل آن سوال و جواب و مشاهده ، به صورت آگاهی فطری نسبت به خدا ، در ذات همه ی انسانها باقی مانده است. و این آگاهی به تصریح آیه 30 سوره روم تبدیل و تغییر پذیر نیست. بنا بر این ، همه ی انسانها از هر والدینی که زاده شوند با این فطرت زاده می شوند.

قرآن کریم مى فرماید :

«وإِذ أَخذ ربّک من بنى ءَادم من ظهورهم ذریّتهم و أَشهدهم على أَنفسهم أَلست بربّکم قالوا بلى شهدنا أَن تقولوا یوم القیمه إنّا کنّا عن هذا غفلین ، أو تقولوا إِنّما أَشرک ءَاباؤُنا من قبل و کنّا ذریه من بعدهم أفتهلکنا بما فعل المبطلون ; (اعراف ،172 و 173)

و هنگامى که پروردگارت از پشت هاى آدمى زادگان ، فرزندانشان را گرفت و ایشان را بر خودشان شاهد قرار داد ، آیا من پروردگار شما نیستم ؟ گفتند : چرا ، شهادت دادیم و خدا این کار را انجام داد تا روز قیامت نگویید ما از این مطلب غافل بودیم ، یا نگویید که پدران ما قبلا شرک ورزیدند و ما نسلى بعد از ایشان و دنباله رو آنان بودیم پس آیا ما را به واسطه کارهاى باطل گرایان ، تباه مى سازى ؟»

آیه فوق ، بیانگر توحید فطرى است و از پیمان نخستین و عالمى به نام «عالم ذر» حکایت دارد . هر چند در مورد تفسیر آیه مذکور و چگونگى «عالم ذر» میان مفسران اختلافات فراوان وجود دارد ; چنان که در مضمون روایات نیز ـ هر چند تعداد آنها زیاد است ـ تفاوت هاى فراوان مشاهده مى شود ; امّا در مجموع ، نکته قابل اثبات ، وجود عالم و نشئه اى مقدم بر این نشئه است که انسان در آن عالم ، به خداى یگانه نوعى معرفت پیدا کرده است ;

آن جا که مى فرماید : «ألست بربّکم » و انسان ها پاسخ داده اند : «بلى شهدنا» . این گفتگو ، به گونه اى رخ داده که جاى عذر و ادعاى خطاى در تطبیق باقى نمانده است .

به نظر مى رسد چنین رویارویى و مکالمه حضورى و عذر براندازى که خطاى در تطبیق را هم نفى مى کند ، جز با علم حضورى و شهود قلبى حاصل نمى شود و مؤید آن ، روایات زیادى مشتمل بر تعبیرات «رؤیت » و «معاینه » است ;

چنان که امام باقر(علیه السلام) فرمود : «فعرّفهم و أراهم نفسه و لولا ذلک لم یعرف أحد ربّه »(1) و در تفسیر على بن ابراهیم قمى از ابن مسکان نقل شده که به حضرت عرض کردم : «معاینه کان هذا؟ قال : نعم »(2) و باز از حضرت نقل شده که فرمود : «ولولا ذلک لم یدر أحد من خالقه ورازقه » ;(3) بنابراین ، انسان قبل از آمدن به این دنیا ، در «عالم ذر» بوده است ; البته تعبیر «قبل » و «بعدى » به مفهوم زمانى آن نیست .

منابع:

hajrohollah.blogfa.com,askquran.ir

همچنین ببینید

حالات و سختی های جان کندن

در آیات قرآنی جان کندن عموم مردم سخت و شدید توصیف شده است. در اینجا …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *